ช่วงนี้มันเครียด= = ขนาดอยู่คนเดียวยังบ้าเลยก็ได้เอ้า

นานๆทีจะมาอัพบล็อคนี่ไม่ได้อัพดีๆสักครั้งเลยวุ้ยOTL"

เมื่อเช้าโดนปลูกเกือบตี 5 ไปโรงเรียน 6 โมงแป๊ะ

ไปนั่งหงอยอีก เอาเข้าไป วันนี้ที่สอบก็เลยไม่มั่นใจสักอย่าง ทั้งง่วง ทั้งเฟล

สอบเสร็จก็ต้องไปหาอาจารย์ งานมันยังเยอะได้อีก นะเนี่ยOTL

กลับมาบ้านเลยจิตตกไปนิดหน่อย เออ ก็นั่งเล่นเกมจะได้หายขึ้นแต่มันก็นะ ชิทกว่าเดิม.....

เล่นไปพรากไป กลับมาหลง 2 D อีกทีจะเป็นอะไรมั้ยเนี่ย

ช่วงนี้ไม่ค่อยอยากเป็นคนเลย เป็นตัวเองไม่รู้

อยากหนีไปหมด พอวิ่งชนเข้าไปก็โดนเขาถีบออกมา อืม ไม่ยุ่งและ ทำอะไรก็ทำเถอะ

เหนื่อย เศร้า เหงา เครียด ไม่มีอะไรดีสักอย่างในชีวิต

ไม่ได้ช่วงแดงเดือดอะไรนะแต่มันเก็บกดอ่านะ

ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าตัวเองจะหาเรื่องใส่ตัวทำไม

พยายามปัดมันไปแล้วนะไอ่จิตตกเนี่ย ปัดเท่าไรมันก็วิ่งมาตลอดเริ่มจะเบื่อแล้ว

ร้อ งไห้ทีก็ร้องไม่ออกแล้วก็ไปบังคับมันน่ะนะ เหอๆ= ="

พออยากจะเศร้าทีให้มันร้องไห้ให้จบๆไป งานก็เข้ามา เหอๆ โอเคไว้คราวหน้า จนมาถึงทุกวันนี้

เครียดบรมซะยิ่งกว่าอะไร

วันนี้อาจเขียนยาวหน่อยน่อพอดีอยากระบายน่ะ ถึงเขาบอกว่าระบายลง exteen มันไร้สาระก็เถอะ

ก็นะ เอาฟระสักเอนทรี่นึง ก็เหมือนเดิมแหละไว้หายแล้วจะลบออก

ตอนนี้รู้สึกจะกลัวไปหมด ทั้งกลัวกลุ่มตัวเองกลัวห้องตัวเอง

ถ้าจะให้สารภาพกับแม่นะ "แม่ขอย้ายโรงเรียนหน่อยสิ เรียนม.6 อีกปีเดียว"

/me ล้มโต๊ะ ได้โดนแม่ไล่แน่ๆ= ="

 ตอนนี้กลัวคนในห้องไปเดะเข้า ไหนจะกีฬาสี ไหนจะงานกลุ่มอีกปีเดียวจะไหวมั้ยฟระ

ถ้ามันรอดไปได้นี่คอดจะปาฏิหาร ให้ล้มโต๊ะทัยหัวเลยก็ได้เอ้า

แล้วอนิเมอีก เพื่อนก็เริ่มเอือมกันและโปรแกรมยากทำไม่เป็นกัน เริ่มท้อยังที่ยังไม่เริ่ม

อ่า สรุกว่าปีเทอมปีนี้เค้าไม่ได้พักเลยแหละ ฮะๆๆๆๆ

ถ้าหาอะไรระบายได้ระบายไปนานแล้ว= =

เชื่อสิไอ่ที่มาเขียนลงบล็อคนี่ก็เหมือนกัน เดี๋ยวมันต้องมีเรื่องตามมาแน่ๆ.......

ใครอยากมาเคลียกับเราก็มาเลยสิตอนนี้จะ M ให้รู้ได้เลย

บอกให้รู้เลยว่าตรูชอบพจนเรื่องชอบวิ่งเข้าหนาม

ชอบวิ่งเข้ากองไฟ ชอบวิ่งสู้ฟัดกับชีวิตตัวเอง = =*

 ถึงจะแค่คิดอะไรร้ายๆหลายอย่าง แต่ก็คงไม่ได้ทำเพราะมันจะมาเสียดายทีหลังซะมากกว่า

แต่ถ้าวีนแตกก็ไม่แน่ คงจะหนีตัวใครตัวมันเลยล่ะ

ความลับเราก็เคยเขียนไปหมดแล้ว

ที่จริงน่าจะทำตัวลึกลับกว่านี้ก็น่าจะดีแฮะ แต่ก็นะ เรามันดูออกง่ายOTL

แต่เราก็ไม่เข้าใจทำเพื่อนมักชอบบอกว่าให้เราแรงบ้าง

...............เอ่อ จะไหวเหรอครับ........บุคคลิกกับความแรงของผมนี่มันคนล่ะอย่างเลยนะครับ= ="

อ่าว เฮ้ยเริ่มแมนแตกอีกแล้วOTL!!

จะว่าไปไอ่ช่วงนี้ก็เจอเรื่องแย่ๆมาเยอะเหมือนกันแฮะ แต่แปลกที่น้ำตามันแตกช้ามาก

สงสัยคงจะตายด้านมากขึ้นน่ะนะ ช่วงนี้เลยร้องไห้ยากไปหน่อย

ถ้าเป็นไปได้ไม่อยากอยู่โลกความเป็นจริงแล้ว เบื่ออะไรที่มันเลวร้าย เบื่ออะไรที่มันทรมาน

เบื่อที่ต้องวิ่งชน เพราะตรูอยากกลับไปเป็นฮิตกี้ เป็นโอทาคุที่ตรูเคยเป็น

เพิ่งรู้ว่าโลกความจริงมันโหดร้ายแบบนี้ทำไมชะตาเราไม่ขาดซะทีล่ะ

หรือว่าอนาคตเราต้องทำอะไรสักอย่างก่อนชะตาจะขาดถึงว่าแหละ

คนมันโกงความตายไม่ได้แล้วแต่พระเจ้า= =

นี่คือคำถามข้อสอบพระพุทธวันนี้...................

ถึงจะทำไม่ได้ แต่เราก็จำได้นะว่าอะไรมันสะกิดเราให้เราไปจำมัน

ที่บอกว่าคิดอะไรร้ายๆนั่นก็หลายอย่างแหละ

แน่นอนว่ามันต้องมีฆ่าตัวตายแน่นอน เคยคิดอะไรกุโระไปหน่อย

อย่างเวลาเพื่อนจะมาเดะมาว่า เราจะไม่ทำร้ายเขา

แต่...............เราจะทำร้ายตัวเองเพราะว่า

ที่พวกแกเดะมามันเจ็บมากกว่าที่ฉันจะเอาคัตเตอร์บาดมือตัวเองแล้วเอาเลือดสาดหน้าพวกแก

เพราะงั้นคัตเตอร์มันไม่เจ็บเลยสักนิด.................

ถึงจะเดะฉันขนาดไหนก็เดะไปเถอะ ไม่ต่างกับเอาตีนไปย่ำขี้เลื่อยที่มันไม่มีจิตใจหลงเหลือให้เจ็บแล้ว

นึกถึงว่าเราเป็นไม้ก็นะโดนเกลาไปหลายรอบ โดนตอกบ้าง โดนเจาะ ขัด บลาๆ

จนกว่าจะได้โต๊ะที่ดีมันก็ต้องทนเจ็บกันหน่อย

ป.ล.นี่คือความอาร์ตของเราในคาบงานไม้............

บางครั้งเราก็คิดว่าเงียบไปคงไม่มีใครทักหรอก ก็ไม่เป็นไรเรื่องแค่นี้มันจิ๊บๆอยู่แล้ว

เพราะเราเคยเงียบกว่านี้ เจ็บกว่านี้ ใครจะมาทรมานฉันไม่กลัวหรอก

แค่เก็บไปคิด แล้วเจ็บเอง แล้วก็หายถ้าได้ร้องไห้

วงจรชีวิตเรานี่มันง่ายดีเนาะ จะว่าไปช่วงนี้ก็เริ่งเห็นความเฟลเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมานิดหน่อยแล้วล่ะ

ว่ามันจะมาเมื่อไร จะหายเมื่อไร ก็คล้ายๆกับเราเป็นความสุขเป็นกล่องเล็กๆ

แต่ความทุกข์เราเยอะ กล่องมันก็เลยใหญ่ นานๆทีจะมีความสุขเข้ามาคงยากหน่อยล่ะ

ยอมรับว่าตัวเองเอาแต่ใจมาก แต่ไม่แสดงออก เพราะไม่อยากให้คนเกลียดเรา

เราต้องทนมัน แค่นั้นแหละเราก็จะเข้มแข็งเอง

หลายครั้งกับคำที่ทุกคนเคยบอกเราว่า "เราไม่ได้อยู่คนเดียวสักหน่อย"

ประโยคที่เราชอบมากที่สุด เพราะตอนนี้ขนาดพิมพ์เองมันยังร้องไห้เลย คิดดูOTL"

ก็จริงนะ แต่ก่อนโดดเดี่ยวยิ่งกว่านี้ เวลามีคนมาปลอบเราเราถึงร้องไห้ง่าย

เหอๆ คงเพราะเราชอบร้องไห้คนเดียวน่ะนะถ้ามีคนมาปลอบก็แตกเมื่อนั้นเลยล่ะ

ลองนึกดูคนที่ยังอยู่กับเรามันมีอีกเยอะ ยังไม่ได้สูญเสียใครไปซะหน่อย

อย่างน้อยก็ยังมีคนอยู่ช้างเราบ้าง ไม่ใช่ว่าจะเกลียดเสมอไป

แต่ที่เพราะเกลียดนั่นมันด้านเสียของเรามันจูนยังไม่ได้ตางหาก

แต่ก็ไม่เป้นไร คนเราเมื่อรู้แล้วก็ปรับตัวกันได้ แต่จะช้าหรือเร็วนั้นมันเร่งกันไม่ได้หรอก

เพราะถ้ายิ่งบังคับจะยิ่งโดนกดดัน

แต่ก็เอาเถอะ เราก็มีด้ายเสียเยอะแหละ^ ^" โดนว่าแค่นี้ไม่เป็นไรหรอก

เพราะงี้สินะเขาถึงของว่าเรา M นั้นนี้ยอมรับ แต่ซึนนั่นอย่าเล้ย

มันจะไม่เรียกซึนหรอกเขาเรียกเกรียนแตก

ไอ่คำว่าเกรียนนี่แหละที่ฟังแล้วจิ๊ดใจที่สุด ทำเอาเราเจ็บปวดได้นิดๆ แต่ยังดีกว่าด่าแบบผู้ดีน่ะนะ

ว่าไม่มีมารยาทอะไรทำนองนี้ เหอๆ ชอบโดนด่าแบบเป็นกันเองมากกว่า

แต่จะพยายามไม่ให้โดนบ่อยล่ะกันนะ ฮะๆ เพราะช่วงนี้ต้องเตรียมรับมือกับพวกคำด่าคำเตือนที่เราช็อค

คำพูดเสียดๆแทงๆ อื้ม เพราะงั้นเราเลยต้องตายด้านไงล่ะ

จำได้ว่าเคยมีแต่ก่อนเคยโดนด่าเพราะเอาหนังสือการตูนไว้ใต้โต๊ะ ตอนนะเนโฮแตกกลางห้องเลย

เปราะดีมั้ยล่ะ อย่างตอนที่โดนเรียนคาบเดียวแบบไม่ตั้งใจ เอ้ยตรูจะโดนอะไรมั้ยเนี่ย

ตอนนั้นโฮแตกกลางสนามแล้วลากกระเป๋านักเรียนจนมันไปติดหมากฝรั่ง อ่าว........

เพื่อนเลยทนไม่ไหวเอ่อ ช่วยแกะให้.................แต่นั่นไม่ใช่ประเดนเฟร้ย=[]="

ตอนนี้กระเป๋านั้นใช้มาประมาณ 5 ปีได้และ ............

จะว่าไงดีล่ะที่ช่วงนี้อาจจิตตกง่ายเพราะว่าเราไม่มีอะไรคืบหน้าเลยล่ะมั้ง

ทั้งงานพากย์ งานร้อง โดนงานกลบหมด

แล้วก็โดนกดดันเรื่องงานด้วย แต่ก็ช่างมันเถอะก็จริงนี่หว่า ฮะๆ

อ่า..............ฝนตกอีกแล้วว้อยยยยยยยยยย มาตกอะไรเอาตอนนี้เนี่ย ยิ่งเครียดๆอยู่

เพราะว่า 70% ที่เราจะเฟลได้ง่ายก็ต่อเมื่อ ฝนมันตก!!=[]="

ถึงมันจะเย็นสบาย ขอให้มันไปตกหน้าร้อนได้มั้ยฟระนั่น

ลำพูนจะเข้าหน้าหนาวแล้วฝนมันก็นะ แอร์ไม่ต้องใช้กันเลยทีเดียว.........

ไปๆมาๆ ทำไมเราถึงพิมพ์ได้มากกว่าพูด หรือว่าเพราะเราพูดไม่เก่ง

เราเล่นพวกแชทมาตั้งแต่ ม.1 เป็นโอทาคุมาตั้งแต่นั้น กร๊ากกกกกกกกกกก

เราไม่มีเพื่อนสนิทไม่มีเพื่อนผู้หญิง ผู้ชายแต่ก่อนคงไม่หลงหรอกเพราะเราขี้เหร่คอด= =b"

อันนี้ประจานกันเลยน่ะนะ ..........................

.......................

ใครว่าเรื่องที่เราบ่นจะจบแล้ว?

.......................

.................

..............

.........

........

....แล้วจะมีคนอ่านเหรอ ................เรื่องบ่นของเราเอาจริงๆมันก็ไร้สาระนะ เหอๆ

เหมือนตอนแทค 500 ข้ออ่านจบไม่กี่คนน่ะนะ

ไร้สาระจริงๆน่ะแหละ

แต่กลัวกด Publish ไปแล้วมันเออเรอเหมือนกันนะเนี่ย ฮะๆ

เหมือนพูดคนเดียวเลยแฮะ= ="

 

ไม่ใช่ว่าพูดคนเดียวมาตั้งแต่ต้นเรอะ................. เออ นะก็จริง กร๊ากกกกกก

เอาล่ะไหนๆได้ระบายแล้วไม่สบายใจก็ไม่รู้จะว่ายังไงล่ะ เราจบดีกว่าเนาะ เหอๆ^ ^"/

 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

งั้่นเราบอกอีกทีละกัน

"เนะไม่ไ้ด้อยู่ตัวคนเดียวหรอกนะ" confused smile

#1 By Nekoma Lv.1 on 2009-10-05 21:10

เราว่ามีเราคนนึงนะคะที่ทนอ่าน และหลายคนก็เหมือนกัน


เรา "เคย" เป็นแบบเนะซังค่ะ เคยค่ะ แต่ตอนนี้ไม่แล้ว
สำหรับเรา โลกความจริงโหดร้าย เพราะเราเลือกที่จะมอง
สิ่งไหนมีความสุข ก็ทำ ไม่ต้องสนใจคนอื่นหรอกค่ะ

แต่ฆ่าตัวตาย แม้แต่จะคิดก็อย่าเชียวค่ะ
ถ้ายังมีคนที่คอยพูดเสมอว่า คุณไม่ได้อยู่คนเดียวนะ


*บ่นซะยาวเหมือนกันค่ะ แต่ถ้าอ่านผ่านมา ก็อยากบอกว่าเป็นห่วงอยู่เหมือนกันนะคะ
U_U อีีกปีเดียวเนเนะจัง สู้เค้าไว้
ความรู้สึกเอือมๆแบบนี้ เป็นกันทั้งนั้น อย่าท้อนะ

ไม่ได้พูดคนเดียวจ้ะ เค้าอ่้านจบ
/me โดนเนะไล่ ~

#3 By ##YuI-BAKA## on 2009-10-05 21:56

เนเนะเอ้ย พี่อ่านะ ทุกตัวอักษรเลยล่ะ

พี่อ่านเรื่องของเนเนะแล้วพี่รู้สึกเหมือนเห็นตัวเองตอน ม.1-ม.3 เลยแฮะ

แต่สิ่งที่พี่อยาจะบอกคือ เข็มแข็งเอาไว้นะ เหตุการณ์เหล่านี้ถึงมันจะแย่ หรือเลวร้ายแค่ไหน แต่มันก็จะทำให้เราโตขึ้นจ่ะเนเนะ เดี๋ยวเวลาเรื่องผ่านไปเนเนะจะขอบคุณตัวเอง ที่ผ่านมันมาได้ เข้มแข็งนะ คนอื่นจะเป็นอะไร ทำอะไร พูดอะไร เรื่องของมัน

อยากให้เนเนะลองคิดว่า คำพูดที่มาทำร้ายเราเนี่ย หรือคนที่เขาทำร้ายเราเค้าไม่ได้มาเจ็บกับเราด้วยหรอกจ่ะ เรารับมา เราก็เจ็บอยู่คนเดียว ปล่อยวางบ้าง อะไรที่เขาแขวะมา อย่าไปฟัง อะไรที่ทำให้เรารู้สึกแย่ อย่าไปถือมันไว้

กรีดข้อมือ พี่ก็เคย เคยจนลายพร้อยเป็นแม่เสือเลย เหอะๆๆ ของพี่ พี่ไม่เรียกว่ากรีดข้อมือหรือ ของพี่มีนกรีดตัว เพราะตรงไหนกรีดได้ก็กรีด(ยกเว้นหน้า ตอนนั้นไม่กล้าพอ) มันเจ็บใช่ มันสะใจก็ใช่ แต่ทุกครั้งที่เนเนะเห็ฯเลือดตัวเอง ทุกครั้งที่จับคัตเตอร์ ให้นึกถึงหน้าคุณแม่ หรือว่าคนที่เนะรัก และเขาก็รักเนะ เขาจะเสียใจไหมนะ ถ้ารู้ว่าเนเนะทำอะไรแบบนี้ ถ้าเค้าเสียใจ เนเนะอยากให้เขาเสียใจไหมล่ะคะ? ไม่ใช่้ไหมล่ะ งั้นก็อย่าทำจ่ะ

เนเนะอาจถามพี่ว่า แล้วหนูควรทำยังไง?

พี่ก็ตอบได้ว่า ทำในสิ่งที่เรามีความสุข ปล่อยวางเรื่องรอบตัว จับแต่ประเด็นที่มีความสุขมาใส่หัว เรื่องอะไรที่ทำให้เราเจ็บ ก็ขว้างมันออกไปไกลๆ อยู่ก็คนที่เรารักและเขาก็รักเรา พูดคุยกับคนเหล่านั้น และบอกเขาเหล่านั้นว่าหนูรักเขามากแค่ไหน หาคนที่หนูไว้ใจใครก็ได้จ่ะ ที่หนูรักและไว้ใจจะคุย แล้วร้องไห้กับเขา เล่าเรื่องระบายทุกอย่างให้เขาฟัง หรืออะไรที่ทำให้หนูมีความสุข มีกำลังใจจะทำงานต่อไป

ตั้งใจเรียน ตั้งใจทำงานนะคะ

เรื่องเพื่อนๆน่ะ คิดะว่า คนพวกนนั้นมันมีค่าพอให้เราหลั่งน้ำตาไหม มีค่าพอให้เราเจ็บเรื่องมันมาเจ็บคนเดียวไหม ถ้าไม่ ก็จงปล่อยวาง และทิ้งเรื่องทุกอย่างไป ตั้งใจทำงานต่อ

สู้ๆนะเนเนะ เนเนะไม่ได้อยู่คนเดียวหรอกจ่ะ

พี่เป็ฯกำลังใจให้นะ ถึงแม้ว่าพี่อาจจะช่วยอะไรไม่ได้ แต่พี่ก็เป็ฯห่วงเนเนะนะจร๊ะ

ป.ล.บ่นยาวเลยตรู sad smile
มาอ่านตลอดนะ *0*
แต่แฝงตัวในเงามืด...(ผีบลอกนั่นเอง)

บลอกก็มีไว้บ่นไม่ใช่เหรอ ฮา~ สมัยก่อนพี่ก็มาบ่นยาวเหยียด
พูดคนเดียว คิดไปพิมพ์ไปเรื่อยๆแบบนี้แหละ

มันรู้สึกดีกว่านั่งคิดคนเดียว
อย่างน้อยในบลอกก็รู้สึกว่ามีมารับรู้นะ ฮ่าๆ
ทำให้รู้สึกว่าสบายใจหน่อยนึงละ ได้ระบายออกไป

ว่าแต่เอาหนังสือการ์ตูนไว้ใต้โต๊ะผิดตรงไหนเนี่ย = =;
ทำไมต้องด่ากันด้วย บุ่ยๆ

แฮะๆ พูดถึงเรื่องเขียน นึกได้ว่าเคยเขียนจดหมายหาเนะแล้วก็หายไปเลย =w=;;
ลืมไปแล้วด้วยว่าพูดอะไรถึงไหนไปบ้าง
กลับมาเขียนหาอีกได้มะ XD
แต่จริงๆคือยังไม่สนิทกับเนะเลยไม่รู้จะคุยอะไรน้า...
คิดว่าสิ่งที่โคกันได้ก็มีแต่เรื่องคอสเพลย์ OTL ไร้สาระจริงๆเลย

เฟลๆแบบนี้ต้องไพรเวทคอส ก๊าวว เป็นอะไรที่หนีความจริงดี
จริงๆนะ
ไปหาที่ลำพูนเลยก็ได้ เห็นว่าชุดเสร็จแล้วนี่
ไต้จัง ไต้จัง

#5 By d i a b o L O S T on 2009-10-06 05:42

มาอ่านแล้วแบบว่า

ไม่น่า เนะยังมีทุกคนที่เนะรู้จักน่าๆๆๆๆๆ

ขอบคุณที่เป็นกำลังใจในบอร์ดดั๊บเน้อbig smile

เนะสู้ๆ

มีอะไรปรึกษาได้เนอะ

#6 By Seki (110.164.87.222) on 2009-10-06 17:10

เข้าใจอย่างสุดซึ้งเลยว่า ช่วงม.5 นี้งานหนักระบม ความเครียดก็ต้องรุมเร้าเป็นธรรมดา พี่ก็เคยเป็น =w="
อย่างพี่ตอนม.ปลายก็ร้องไห้หลายรอบมาก ยิ่งอยุ่สายวิทย์ด้วย ฮือ
"ถนนยิ่งขรุขระ ยิ่งน่าจดจำ" ....นะ ^^

#7 By mimie-chan on 2009-10-06 17:57

แฮะๆ เดี๋ยวนี้บ่อยจังเลยเนาะ
อยากเหนเนะที่มีความสุขเหมือนแต่ก่อนจัง
แต่ก่อนเนะแฮปปี้มากๆ >.< จิงๆนะ

แต่เนะยังไงก้อเปนเนะแหละน่า
แค่เจอเรื่องราวที่แตกต่างกับแต่ก่อน

ต้องปรับตัวและสู้ๆน้า
สู้ๆลุยมันเลย อ๊ากกกกกsad smile sad smile sad smile

#8 By เหมียวเสี้ยวเทียน (119.42.125.238) on 2009-10-08 02:46

เนะจัง ม่ายยยยน้าาาา cry

ช่วงนี้แหละเป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อมากมาย
ถึงจะเห็นแบบนี้แต่เราก็เคยคิดอยากฆ่าตัวตายเหมือนกันนะ
แต่มาคิด ๆ ดู การที่เราเครียดเป็นเพราะเรายึดติดกับอะไร ๆ มากเกินไป
ตั้งความหวังกับการมีชีวิตอยู่มากเกินไป มันเลยกลายเป็นการกดดันตัวเอง
ค่อย ๆ อดทนไป พอเวลาผ่านไปแล้วหันกลับไปมองสิ่งที่ผ่านมาอีกที จะค้นพบว่าเราผ่านมันมาได้ยังไง
ตอนนี้ต้องอดทนไว้ ปัญหาทั้งหลายจะทำให้เราแข็งแกร่งขึ้น
อือ ใจเย็น ๆ นะ เนะจัง surprised smile
อีกนิดเดียวก็จะได้ย้ายที่เรียนแล้วววว

เคยได้ยินคำขวัญนึงอ่ะบอกว่า ความสบายจะรอนรานความเป็นคน ความทุกข์สุดจะทน จะหลอมคนให้ทนทาน
ชอบที่เนะเปรียบเทียบโต๊ะมากเลยอ่า ติ๊สได้อีกกก cry

การระบายเป็นเรื่องปกตินะ
ก็เหมือนกับปวดอึอ่ะ(เปรียบเทียบได้อุบาทว์มาก- -")
จะให้อั้นไว้ก็คงไม่ได้สินะ ปล่อยมันออกมาเลย 555+

#9 By Runrunpyon on 2009-10-10 08:34

ถึงเรพบน

เปรียบเทียบได้...

แต่ก้อเข้าใจได้ง่ายสุดๆเลยsad smile sad smile sad smile

#10 By เหมียวเสี้ยวเทียนตัวนั้น (61.7.129.93) on 2009-10-11 01:34